Η δική σου ώρα...

Feta kai Psomi

Σε αυτήν τη δύσκολη εποχή για τη χώρα, οποιαδήποτε προσπάθεια προώθησης των εθνικών προϊόντων είναι ευπρόσδεκτη. Ειδικά εάν είναι τόσο γραφική όσο το τραγούδι που ακολουθεί...

Οι... λυτρωτικές ιδιότητες της μουσικής

Πέρασαν τέσσερις μέρες από την τελευταία φορά που ενημέρωσα το blog, αλλά... δε γινόταν αλλιώς. Είναι τέτοια η κατάσταση στη χώρα, τέτοιος ο βαθμός της οικονομικής και -κυρίως- ηθικής κατάπτωσης γύρω σου, που σε κάνει να θες να πεις τόσα πολλά, που στο τέλος δεν μπορείς να πεις τίποτα. Όλη αυτή η μαυρίλα σε πνίγει.

Τι να γράψεις, όταν ο διπλανός σου έχει επιδοθεί σε... κυνήγι μαγισσών, όταν η ξενοφοβία και ο ρατσισμός χτυπάνε κόκκινο, όταν τα σώματα... καταστολής αδυνατούν να κάνουν στοιχειωδώς τη δουλειά τους, όταν σου απαγορεύουν να σκέφτεσαι το μέλλον; Να το παίξεις τρελίτσα και να συμπεριφέρεσαι όπως το κάθε σούργελο που βγαίνει στο γυαλί και σου παρουσιάζει μία εικονική "πραγματικότητα"; Ή μήπως να τα βάψεις μαύρα και να συμβιβαστείς με τη μοίρα σου; Είναι λύση αυτό;

Και τότε βάζεις μουσική... Και αυτή λειτουργεί ευεργετικά, λυτρωτικά... Διώχνει τις μαύρες σκέψεις, σου επιτρέπει να ονειρευτείς, να αισθανθείς, να ταξιδέψεις, χωρίς να χρειαστεί να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν. Όχι, αυτό το ταξίδι είναι αποκλειστικά δικό σου και δεν μπορεί να στο στερήσει και να στο κλέψει κανείς. Συνεπώς, απόλαυσέ το...

Κατεβάστε το νέο τραγούδι των Mikro "Είμαστε όλοι μαζί"

Κυκλοφόρησε το νέο τραγούδι των Mikro με τίτλο "Είμαστε όλοι μαζί". Ακούστε το...



  MIKRO - "EIMASTE OLOI MAZI" wav by mikro

Αν σας άρεσε, μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν ΕΔΩ

Τα... κατάφερε

Είναι κάποιες θεϊκές στιγμές που μόνο τα μπουζούκια μπορούν να σου προσφέρουν.
Hint: Το... καλό αρχίζει στα 40 και κάτι δευτερόλεπτα...


Panos Kallidis - Ta katafera (siga re malaka) by oFreddos

Πηγή: freddos

Κανείς εδώ δεν τραγουδά...

Μεσημέρι Κυριακής... Πριν προλάβεις να πιεις μια κούπα με καφέ, ανοίγεις τον υπολογιστή και η πρώτη είδηση που βλέπεις σε παγώνει. Όχι, τον Νίκο δεν τον ήξερα προσωπικά. Ήταν, όμως, δικός μου άνθρωπος. Πάντα δίπλα μου. Στα εύκολα, στα δύσκολα, στις χαρές και τις λύπες. Να τραγουδά μαζί μου το "Τρελή κι αδέσποτη" όταν αισθάνομαι ερωτευμένος, τον "Αύγουστο" όταν αναπολώ κάποια παλιά μου αγάπη ή το "Απόψε σιωπηλοί"... Ναι, το "Απόψε σιωπηλοί", το "Εγώ δεν είμαι ποιητής", το "Μπαγλαμαδάκι", το "Όνειρο", τις "Στιγμές" και τόσα άλλα...

Φίλε Νίκο, σήμερα με έκανες για ακόμη μία φορά να μελαγχολήσω. Μόνο που αυτή τη φορά δεν το κατάφερες με εκείνον το γλυκό τρόπο που το έκαναν τα τραγούδια σου. Ας είναι... Μπορεί να μη σε δω ξανά να παίξεις το μπαγλαμαδάκι, όμως ξέρω ότι πάντα θα είσαι δίπλα μου κάποια υπέροχα μελαγχολικά καλοκαιρινά βράδια...

Suckerpunch: Pure entertainment

Δεν είναι η ταινία που θα προσθέσεις στο Top10 σου, ούτε κάποια που θα σε αφήσει αδιάφορο. Εξαρτάται από ποια σκοπιά το βλέπεις...

Αν θέλεις ένα ψαγμένο έργο, με βαθύτερα νοήματα, έντονα συναισθήματα και οσκαρικές ερμηνείες, μπορείς να σταματήσεις να διαβάζεις τη συγκεκριμένη ανάρτηση και να βάλεις στο dvd σου κάποιο από τα... χρώματα του Κισλόφσκι.

Αν, όμως, αναζητάς δράση, εφέ, εικόνα που να θυμίζει ως ένα βαθμό κόμικ -όχι ακριβώς όπως το Sin City και το 300, αλλά με περισσότερη ατμόσφαιρα videogame-, σκηνοθεσία με αρκετά στοιχεία Ροντρίγκες και ανεβαστικές μουσικάρες, τότε... εδώ είσαι! Αν, μάλιστα, είσαι και... αγοράκι, τότε οι κοντές φουστίτσες και η γενικότερα αισθησιακή ατμόσφαιρα της ταινίας θα σου δώσουν ένα επιπλέον κίνητρο για να σπεύσεις στο σινεμά.

Εν κατακλείδι, το Suckerpunch μεταφράζεται -τουλάχιστον στα δικά μου μάτια- ως pure entertainment. Αν το δεις συνειδητοποιημένα, θα περάσεις δύο απολαυστικές ωρίτσες στο σινεμά και θα γουστάρεις. Αν όχι, καλύτερα να αράξεις σπίτι και να αναζητήσεις στην ταινιοθήκη σου καμιά ξεχασμένη ταινία του Αλμοδοβάρ, για να μη με κράζεις αργότερα...

Το trailer της ταινίας



Ένα μικρό δείγμα από το soundtrack

Breathless ο Λε-Πα, speechless οι υπόλοιποι

Πηγαίνεις ένα τετραήμερο στο Άμστερνταμ και το πρώτο πράγμα που βλέπεις μόλις επιστρέφεις, είναι τον Λε-Πα να τραγουδάει Breathless. Μένεις ή δε μένεις... speechless;

Μανώλη, καλό ταξίδι...

Αντιγράφω το κείμενο του Οδυσσέα Ιωάννου, από το protagon.gr:

Από πέντε μέχρι εννέα μέρες νεκρός στο μικρό του διαμέρισμα ο Μανώλης Ρασούλης. Τα ίδια πριν χρόνια, η Σαπφώ Νοταρά. Ξεχασμένος σ' ένα νοσοκομείο ο Χρόνης Εξαρχάκος φαγωνόταν από τον καρκίνο. Και πόσοι ακόμα. Άνθρωποι που αγαπήθηκαν πεθαίνουν μόνοι τους σε άδεια σπίτια. Αγαπήθηκαν από χιλιάδες αγνώστους, η τέχνη τους αγάπησε τον κόσμο, αλλά τα σώματα τους μόνα, από επιλογή ή όχι.

Όρισέ μου τώρα την νίκη και την ήττα. Γλιτωμένοι από τα αίματα της συμβίωσης και τον άχθο της ευθύνης προστατευόμενων ανθρώπων, ελεύθεροι μέσα σ' ένα διαμέρισμα. Όρισέ μου και την ελευθερία. Βέβαια, υπάρχουν οι φίλοι. Όχι όμως τα βράδια του πυρετού, να ψάξουν νυχτιάτικα που στο διάολο έχουμε το θερμόμετρο, ούτε στην επιστροφή σπίτι μετά από “θριάμβους” να ανοίξουμε ένα κρασί, να πιούμε, να γελάσουμε και να γίνουμε μπουρδέλο!

Όλοι μικρά κομμάτια της ίδιας εικόνας, ο καθένας καλύπτει ένα κενό. Του άλλου. Οι μεγάλοι ρόλοι παίζονται παντού, από όλους μας, έστω κι αν το χειροκρότημα είναι για λίγους. Κι η μοναξιά -θα μου πεις- τόσο σχετικό βίωμα, τόσο ακανόνιστο σχήμα που μπορεί στο φινάλε τα τελευταία λόγια τους να ήταν “πεθαίνω όπως πάντα ήθελα, μόνος”.
Τα υπόλοιπα εδώ, όπως τα ξέρεις. Με την κυρά Σαπφώ νεκρή στο διαμέρισμά της, και την τηλεόραση του από κάτω ορόφου να παίζει ταινία της, με το ραδιόφωνο τις τελευταίες μέρες να παίζει τραγούδια του Ρασούλη μιλώντας γι' αυτόν σε ενεστώτα χρόνο, με όλους εμάς που ή θα πεθάνουμε με παρέα ή θα μείνουμε πίσω, τελευταίοι, να παλεύουμε να πάρουμε μία ανάσα, μέσα σ' ένα σπίτι που ο αέρας έφυγε πρώτος...

Σε πονώ γιατί είμαι μόνος
φίλε αδερφή ψυχή
όσο μόνος είναι ο κόσμος
στη δική του ενοχή.

Καλό δρόμο...

Το δικό σου Barbra Streisand song

To τραδούδι Barbra Streisand των Duck Sauce το έχετε σίγουρα ακούσει. Στο διαδίκτυο, όμως, υπάρχει και μία ιστοσελίδα όπου μπορείτε να δημιουργήσετε τη δική σας παραλλαγή και η οποία έχει γίνει το... trend των τελευταίων ημερών, το gobarbra.com.

Μπορείτε να δείτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ΕΔΩ

MIKRO - People (new videoclip)

Το νέο videoclip των Micro για το τραγούδι People, από το το album Download - Upload. Για τους λάτρεις της ηλεκτρονικής μουσικής και του... Parkour

Bobby Gaylor - Suicide

Kenton Slash Demon

Οι Δανοί Kenton Slash Demon αποτελούν μία ακόμη απόδειξη, ότι οι Σκανδιναβοί όχι απλά "νιώθουν", αλλά έχουν... μάστερ στην ηλεκτρονική μουσική.



Μπορείτε να βρείτε περισσότερα γι' αυτούς στη σελίδα τους στο myspace

Gremlins theme - Rock Metal version

Χριστούγεννα χωρίς Γκρέμλινς είναι σαν... Πάσχα χωρίς σούβλα. Ας δούμε μια διαφορετική εκδοχή του soundtrack...

Recoil - Want

Μια ευγενική (και... ακούσια) προσφορά του Dark Knight

Σεβαστείτε τον... καλλιτέχνη

Με ποιον το 'σκασε η αγάπη μου;;;

Πού πήγε η αγάπη μου; Φίλε μου, πού πάει...; Μου είπαν ότι το 'σκασε μαζί με τον... (Η απάντηση στο επικό τραγούδι του Sotis, που, μετά τον εξωγήινο, γράφει και πάλι ιστορία)



*Η πρώτη επίσημη μετάδοση ανήκει στον Freddo του Sport 24

Μαύρη μάγισσα γυναίκα (Black and magic woman bouzoukia)

Knocking on heaven's door (bouzoukia style)

Photosynth - Εκείνο το βράδυ