Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Ελληνάρες...

Περίεργη ράτσα οι Έλληνες. Έχουμε πολλά κουσούρια και ένα από τα αγαπημένα μας είναι η συνήθεια να βλέπουμε το δέντρο και όχι το δάσος. Να κοιτάμε επίμονα το δάχτυλο και όχι αυτό που εκείνο δείχνει...
Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς όλο αυτό το... πανηγύρι που έχει στηθεί τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή τα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Αντί να είμαστε ικανοποιημένοι από την ολοκλήρωση ενός πραγματικά σπουδαίου έργου και να σκεφτόμαστε πώς αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει τουριστικά τη χώρα, ασχολούμαστε με το ποιος θα πρέπει να πάρει τα εύσημα, έστω και... μετά θάνατον. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής λένε οι μεν, η Μελίνα Μερκούρη υποστηρίζουν οι δε και το μόνο που κατορθώνουν είναι να προκαλέσουν -για πολλοστή φορά- την απέχθεια όσων αρνούνται να συμμετάσχουν σε αυτό το κουραστικό παιχνίδι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου